سن مناسب ابدومینوپلاستی معمولا از 18 سالگی آغاز میشود و تا حدود 60 سالگی ادامه دارد. افرادی که زیر 18 سال دارند، هنوز در حال تکامل بدنی هستند و امکان دارد بعدها از فرم نهایی بدن خود ناراضی باشند. در سنین بالاتر از 60، موضوع ضعیفشدن ساختار پوست و کاهش سرعت ترمیم زخم مطرح است. البته اگر شخص، سلامت عمومیاش مورد تایید جراح باشد، امکان اقدام وجود دارد. این عمل برای آنهایی که پوست شکمشان پس از کاهش وزن زیاد افتاده یا در پی بارداریهای متعدد عضلاتشان سست شده، بهنوعی یک راهحل کاربردی است.
حداقل سن جهت انجام ابدومینوپلاستی
هر عملی شرایط خودش را دارد. در مورد ابدومینوپلاستی هم عوامل متعددی همچون سلامت جسمی، رسیدن به وزن ثابت و شرایط روحی موثرند. موضوع سن در این میان بسیار مهم تلقی میشود. گاهی افراد در سن پایین هنوز با تغییرات بدنی دوران بلوغ روبهرو هستند یا رشد کافی نداشتهاند.
در سنین خیلی بالا هم مشکلاتی مانند تحلیل رفتن قوام پوست و کاهش سرعت ترمیم زخمها ممکن است سطح ایمنی را پایین بیاورد. حداقل سن انجام ابدومینوپلاستی 18 سالگی است. زیرا در دوران نوجوانی، هنوز تغییرات بلوغ ادامه دارد. بسیاری از بخشهای بدن در این بازه سنی همچنان در حال شکلگرفتن است.
نوجوانی، سنی است که نوعی حساسیت روحی در فرد وجود دارد و شاید گذران دوران ریکاوری سنگین پس از جراحی، سخت باشد. جراحی زودهنگام میتواند روی فرم بدن آثار نامطلوبی بگذارد یا فرد را درگیر عوارضی کند که از نبود آمادگی جسمی و روحی ریشه میگیرد.
پوست در سنین پایین، الاستیسیته بالایی دارد، اما اگر رشد کامل نشده باشد، امکان بازگشت تغییرات وجود دارد، یعنی ممکن است فرد پس از جراحی دوباره در ناحیه شکم با چربی و افتادگی پوست روبهرو شود.همچنین اگر خانواده بدون برنامهریزی اصولی، فقط بهخاطر نگرانی از چاقی فرزندشان بخواهند عمل را انجام دهند، امکان پشیمانی در آینده وجود دارد.
حداکثر سن مناسب ابدومینوپلاستی
بازه معین و قطعی برای این عمل در سنین بالا تعیین نشده، اما بیشتر متخصصان توصیه میکنند افراد بالای 60 سال محتاطانهتر برخورد کنند. در آن دوران، پوست کشسانی چندانی ندارد و فرایندهای ترمیم بهکندی رخ میدهد.
با این همه، اگر فردی سالم است و هیچ بیماری خاصی ندارد، ممکن است بتواند ابدومینوپلاستی را پشت سر بگذارد. تصمیم نهایی با ارزیابی پزشک و بررسی وضعیت فرد گرفته میشود. از نگاهی عمومی، هر عمل جراحی در سنین بالا میتواند همراه آسیب های بیشتر باشد. مثلا بهخاطر افت گردش خون یا مقاومت بدنی کمتر، خطر ایجاد زخمهای دیر ترمیم شونده بالاتر میرود.
اگر بیماری های مزمنی نظیر دیابت یا نارسایی قلبی وجود داشته باشد، احتمال خطر افزایش پیدا میکند.
بنابراین در سنین بالاتر، ضروری است مشاوره کامل با جراح انجام شود تا اگر مشکلاتی مثل تحلیل پوست یا ضعف کلی بدن است، قبل از جراحی بررسی دقیق صورت گیرد.
خیلی از مادرها بعد از زایمان متوجه میشوند که حتی سال ها بعد هم شکمشان به حالت پیش از حاملگی برنگشته است. در واقع عضلات شکم در اثر تغییرات بارداری، از هم فاصله گرفته و پوست هم حالت جمعشده خود را از دست داده است.
اگر فرد قصد بچهدارشدن ندارد، بین 30 تا 40 سالگی میتواند اقدام کند. بهویژه وقتی دچار ترک های پوستی شدید و افتادگی در بخش زیر شکم باشد. نکته مهم این است که پیش از بارداری بعدی، جراحی چندان فایده بلندمدت ندارد. چون با حاملگی، امکان تغییر دوباره ظاهر شکم وجود دارد و فرد را ناچار به مراجعه دوباره میکند.
نکات مهم برای انتخاب سن مناسب جراحی ابدومینوپلاستی
برای تعیین سن مناسب انجام جراحی ابدومینوپلاستی نکات و معیارهای مهمی وجود دارد که در ادامه به آن ها اشاره میکنیم:
سلامت عمومی
در هر سنی، داشتن فشارخون کنترلشده، قلب سالم و عدم مشکلات جدی مانند دیابت وخیم یا تنگی نفس حاد اهمیت بالایی دارد. اگر بدن در شرایط خوبی باشد، فرد میتواند در محدوده سنی متعادل، جراحی کند و دوران نقاهت را با موفقیت طی نماید.
ثبات وزن
کسانی که هنوز برنامه کاهش وزن جدی دارند، بهتر است جراحی را عقب بیندازند. چون هرگونه افت شدید وزن بعد از عمل، باعث شلشدن دوباره پوست میشود. همینطور افرادی که ممکن است بنا به دلایلی، خیلی وزن اضافه کنند، بهتر است دست نگه دارند تا دوباره فرم بدنشان تحت تاثیر قرار نگیرد.
بلوغ ذهنی
این عمل یک جراحی اساسی بر شکم است و دوره نقاهت چند هفته طول میکشد. شخص باید کاملا برای محدودیتهای بعد از عمل آماده باشد و انتظارات منطقی داشته باشد. اگر فرد درکی نادرست از جراحی ندارد، ممکن است با فشارهای روانی روبهرو شود و در طول ریکاوری به مشکل بخورد.
عوارض ابدومینوپلاستی در سنین نامناسب
گاهی برخی عجله میکنند و پیش از 18 سال عمل را انجام می دهند. یا برعکس، در سالهای خیلی بالا که پوست الاستیسیته چندانی ندارد، برای جراحی تصمیم میگیرند. در هر دو حالت، خطراتی وجود دارد که در ادامه به معرفی آن ها میپردازیم:
اختلال در ترمیم زخم
در سنین خیلی کم یا خیلی بالا، سلول های پوستی آمادگی بهاندازه ندارند و شاید بخیهها دیرتر ترمیم شوند یا درست جوش نخورند. اگر در دهه ششم زندگی هستید، منظور این نیست که انجام نشود، اما پزشک باید شرایط را بررسی کند.
عفونت و لخته خون
در صورت کاهش مقاومت بدنی، امکان لختهشدن خون بیشتر است. همچنین اگر بدن از نظر ایمنی در شرایط ضعیفی باشد، احتمال عفونت پس از عمل بالا میرود.
تاثیرات روانی
در سنین نوجوانی، استرس و فشارهای روانی شدیدتر احساس میشوند. گذران دوران نقاهت سخت و مراقبتهای بعد از ابدومینوپلاستی شاید فرد را خسته و بیحوصله کند. همچنین ممکن است نتیجه عمل با زمان بلوغ بعدی او هماهنگ نباشد و در آینده پشیمان شود.
عدم اثربخشی کامل
شخصی که 65 سال است شاید از این عمل نتیجه بگیرد، اما چون پوست در این سن کلاژن کمتری تولید میکند، نتیجه عمل چندان واضح نخواهد بود. البته بعضی جراحان میگویند اگر فرد وزن مناسبی داشته باشد و بیماری خاصی نداشته باشد، باز هم میتواند از این جراحی نتیجه بگیرد.
فرآیند بهبودی سخت برای نوجوانان
در سنین زیر 18 سال برای فردی که هنوز در حال بلوغ است، مواجهه با زخمهای وسیع و درد پس از عمل دشوار خواهد بود و احتمال ضرورت جراحی مجدد در سالهای بعدی هم هست.
عوارض جانبی بیشتر
بهخصوص در سنین بالا، ایجاد لخته خون در پا یا مشکل در بهبود زخم شیوع بیشتری دارد. همچنین بیماریهای زمینهای ریسک را بالا میبرند.